Geschiedenis VVN

Vanaf 1988 wordt er in Cuijk specifiek aandacht gegeven aan asielzoekers, die in Cuijk kwamen wonen. Zij hadden nog geen verblijfsvergunning en mochten de taal niet leren en ook niet werken. Vrijwilligers begeleidden hen bij de inrichting van de woningen, die hun waren toegewezen en maakten hen wegwijs in Cuijk. Elke vrijwilliger had zo een aantal gezinnen, die frequent bezocht werden

Het aantal asielzoekers breidde zich snel uit, waardoor professionele begeleiding voor vrijwilligers en vluchtelingen noodzakelijk werd. Dit mondde uit in de oprichting van de Stichting Vluchtelingenwerk Cuijk, Mill en omgeving.

Eind jaren ‘90 kwamen veel vluchtelingen uit voormalig Joegoslavië naar Cuijk. De Stichting heeft hier veel werk verzet. Uiteindelijk heeft een groot aantal na het verkrijgen van de verblijfsvergunning woonruimte gekregen in Cuijk.

De Stichting veranderde van naam, omdat aan de samenwerking met Mill een eind kwam.

Sindsdien luidt de naam: Stichting voor Vluchtelingen en Nieuwkomers Cuijk (kortweg VVN).

Het politieke klimaat in Nederland veranderde en leidde ertoe, dat ook asielzoekers geacht werden.

Steeds meer zelfstandig te functioneren en om hulp te vragen. De professionele kracht kwam op de achtergrond te staan en het beroep op vrijwilligers werd steeds groter.

In 2007 werd door de regering besloten tot een “generaal pardon”. Een massale toeloop volgde. Ook in Cuijk. Veel vluchtelingen met een verblijfsvergunning hadden moeite om overal voor verantwoordelijk te zijn. Jaren van frustratie, depressie en onzekerheid eisten hun tol. Weer bleek de inzet van vrijwilligers onmisbaar te zijn.

Elke gemeente in Nederland kreeg door de regering een taakstelling opgelegd om woningen ter beschikking te stellen voor diegenen, die over een verblijfsvergunning beschikten.

Voorts werden zij verplicht om in te burgeren. Naar school voor de taal en de cultuur van Nederland.

Vooral de taal is belangrijk. Door de overheid is in 2010 subsidie beschikbaar gesteld om inburgeraars te ondersteunen bij de taal en bij het behalen van het examen.

De Stichting VVN heeft hier dankbaar gebruik van gemaakt. Zij heeft subsidie aangevraagd en gekregen en het “taalcoach”project opgezet. Er is een werkplan geschreven, vrijwilligers aangenomen om een koppel te vormen met een inburgeraar. Het project is een groot succes.

Vanaf januari 2013 is het regeringsbeleid weer veranderd. Vluchtelingen zijn nog steeds verplicht in te burgeren, maar zij moeten dit zelf regelen en betalen. Het ondersteunen/informeren middels het taalcoachproject speelt dus een steeds grotere rol.

Sinds mei 2012 bestaat VVN uit slechts vrijwilligers. Zij vragen, indien nodig, bij diverse professionele instanties om advies. De vrijwilligers zijn actief op het gebied van taal, houden een inloop spreekuur en begeleiden vluchtelingen op maatschappelijk gebied.